“Ik krijg geen hoogte van je..”

‘Wat doen ze eigenlijk nog met jou bij de GGz?’ kreeg ik gisteren als vraag. ‘Ik krijg geen hoogte van je.. depressief ben je niet meer, maar je kan zo switchen qua stemming.. ik moet altijd maar afwachten hoe je in je vel zit als ik je spreek.’ ging ze verder. Ik zat bij een vriendin thuis en dit onderwerp kwam zo ter sprake.
*
Ze raakte een gevoelige snaar. Ik heb geen flauw idee hoe ik moet omschrijven hoe ik me de afgelopen week heb gevoeld. Ben ik nog depressief? Misschien een beetje. Het is vooral omgeslagen naar stemmingswisselingen. Momenten van pure angst, somberheid, leegte, verdriet en boosheid en momenten dat het eigenlijk wel gaat; dat ik geniet van het zonnetje of de mensen om me heen. Ik kan het ene moment boos en verdrietig uit mijn plaat gaan, en het volgende moment rustig met een kop thee op de bank zitten. Ik kan je vertellen; je raakt er van in de war. Dat je maar moet afwachten hoe je ’s ochtends wakker wordt, hoeveel prikkels je deze keer kan verdragen en wat wel of niet kan op een dag is niet leuk en doodvermoeiend. Depressief zijn is niet prettig, maar het is wel een soort van stabiel gevoel. Stemmingswisselingen maken je gek en eigenlijk net zo verdrietig als een depressie. Niemand krijgt nog hoogte van je, mensen weten niet meer wat ze met je aan moeten, en zelf weet je het al helemaal niet. Als je je na een redelijk of zelfs goed moment toch weer depressief voelt is dat alleen maar een extra klap in je gezicht.
*
Stemmingswisselingen horen bij Borderline. In de DSM is een van de negen criteria: “Sterk wisselende stemmingen, als reactie op gebeurtenissen. Dit kan leiden tot periodes van intense somberheid, prikkelbaarheid of angst, meestal enkele uren durend en slechts zelden langer dan een paar dagen.” – Hier staat dat het gebeurt als reactie op gebeurtenissen. Dit kan, maar het is ook mogelijk dat je zelf je stemmingswisselingen creëert door de (dominant negatieve) gedachten die je hebt en die af en toe of zelfs vaak door je hoofd heen schieten. Je kunt dit leren reguleren met oa de VERS trainng, maar een andere naam voor Borderline is niet voor niets ‘Emotie Regulatie Stoornis’; het reguleren van je emoties is het moeilijkste dat er is.  Dat ik zelf, -mijn gedachten-, vaak de oorzaak ben maakt me boos. Het gaat nog niet helemaal goed daar in het koppie.
*
Morgen maar weer eens babbelen bij de GGz over wat nu. Hoeveel kan de GGz in zo’n fase voor je doen? Hoe kun je er zelf mee leren omgaan? Welke trainingen zijn nog nuttig om te volgen? Kan specialistische hulp beter uitpakken dan algemene therapie voor allerlei problematiek? Kan ik net zo goed weggaan bij de GGz omdat het een bodemloze put is? Ik weet niet meer wat wijsheid is. Maar dat is morgen, eerst vandaag. Leven dag per dag, van moment tot moment. Ik zal die verdomde stemmingswisselingen krijgen.

*

Advertenties

4 gedachtes over ““Ik krijg geen hoogte van je..”

  1. Jans zegt:

    Lieve Sandra,

    Wat moeilijk om hierop te reageren.
    Ben natuurlijk bevooroordeeld omdat ik je Oma ben.
    Het enigste wat ik je wil zeggen is, vind je mooi ( zowel van binnen als van buiten ), lief en zeer sterk persoon, een vechter.
    Dat weet je zelf ook wel.
    Begrijp ook dat er mensen zijn die het soms moeilijk vinden.
    Gelukkig heb je je Familie en genoeg vrienden om op te steunen.
    Geef niet op om door te gaan.
    De aanhouder wint, elke keer een stapje in de goede richting.
    Denk aan je en hou van je.
    Liefs Oma xxxxx

  2. willem53 zegt:

    lieve meid, neem de wereld in je armen,
    laat je door al het goede verwarmen.

    Je hoeft niet onzeker te zijn,
    laat los al je verdriet en pijn.

    Ben trots op jezelf, je bent heel bijzonder,
    ook jij bent paps en mams wereld wonder.

    Je hebt het niet altijd makkelijk in jou jonge leven,
    maar toch knok jij door, om het beste van jezelf te geven.

    Weet lieve schat je bent niet alleen,
    er zijn veel mensen die van je houden om je heen.

    Lieve schat met je hartje van goud,
    weet dat pap en mam zielsveel van je houd

  3. Talitha zegt:

    En al ken ik je niet je raakt bij mij een gevoelige snaar. Je eerste alinea beschrijft hoe ik me de afgelopen dagen voel. Voor anderen zelfs mijn partner blijft het moeilijk te begrijpen, hoe ik verander van vrolijk naar geirrriteerd, intens verdrietig naar toch wel enigzins gelukkig, etc. Jij kan het zo goed verwoorden. Ik ga je volgen:)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s