Paniekaanval? 1 – 0 voor San.

Rustig blijven San. Rustig. Hardop zeg ik tegen mezelf dat ik goed moet ademen. Ik hap naar adem. Rustig blijven is verdomd moeilijk nu. Adem in, vasthouden, en adem uit. Ik herhaal het, maar het lukt niet. Mijn paniek wordt heftiger. Ik voel dat ik wankel op mijn benen sta. Het nare gevoel dat je krijgt vlak voordat je gaat flauwvallen neemt me in beslag. Ik wil niet flauwvallen. Vooral niét flauwvallen. Ik sta onder de douche, maar zet hem voor de zekerheid uit en ga op de vloer zitten. Ik krijg het direct koud, en begin te trillen. Maar ik blijf zitten. Opstaan durf ik niet, bang om weer om te vallen. Potverdorie, het is er weer een. Een paniekaanval.*

Ik schrok me dood. Ik voelde al wel wat spanning, en stapte al niet helemaal ontspannen de douche in, maar dat er een paniekaanval zou volgen had ik niet zien aankomen. En waarom? Omdat het een belangrijke dag is. Omdat ik moet presteren. Omdat er dingen van mij verwacht worden, die ik misschien wel helemaal niet waar kan maken. Maar vooral: omdat ik dingen wil doen die niet goed gaan omdat mijn hoofd me in de weg zit. Ik word er zo  moedeloos van.
*
Neem als voorbeeld mijn vrijwilligerswerk: ik zit in een werkgroep die een interessant symposium organiseert. Hartstikke leuk, en ik voel me vereerd dat ik hieraan mee mag werken. Maar dit brengt verantwoordelijkheden met zich mee, en daardoor ook werkdruk. En laat ik nou net de pan uit flippen als ik werkdruk voel. Waarom doe je het dan, vraag je je misschien af. Omdat ik zo normaal mogelijk wil zijn. Ik wil ook nuttige dingen doen. Ik wil me ook voldaan kunnen voelen na een (werk)dag. Ik wil functioneren.
*
Ik heb even bij kunnen komen, letterlijk op adem kunnen komen, en het even van me af kunnen schrijven. Nu ga ik alsnog naar mijn werk toe, en ga ik er alles aan doen om deze dag goed door te komen. Vandaag wint mijn borderline-hoofd met bijbehorende chaos niet. 1 – 0 voor San.
*
Advertenties

5 gedachtes over “Paniekaanval? 1 – 0 voor San.

  1. Jo zegt:

    Zo, die zit. En ook die paniekaanval ben je doorgekomen zonder dat de wereld is vergaan — vind je het erg dat ik je daar even aan herinner? (En dat doe ik gerust tig keer opnieuw.)

  2. Kim / Vintage & Beauty zegt:

    Lieve San, helaas weet ik precies hoe je je voelt! Heb maandenlang continu die &%$ paniekaanvallen gehad, gelukkig laten ‘ze’ me nu met rust. Bij mij werkte het om van 100 terug te tellen naar 0 door elke keer -3 te doen.. dus 100-97-94 etc.. het maakte mij rustig.

    Sterkte lieverd!

  3. Jans zegt:

    Lieve schat,

    Ben zo trots op jou.
    Dat weet jij natuurlijk wel maar kan het niet vaak genoeg zeggen.
    Wat ben jij toch een stoere vechter.
    Je flikt het toch iedere keer weer, SUPER.
    Ben blij dat jij mijn ( sterke ) kleindochter bent.

    Je lieve trotse Omaatje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s