Doodmoe word je van depressief zijn. Letterlijk.

Een oma emoticon op whatsapp, hashtag #omabedtijd of #omatweet op Twitter; het zijn voor mij zelfspot manieren om met mijn vermoeidheid om te gaan. Als ik om 20:00u ga slapen, maakt zo’n hashtag dat iets luchtiger. Althans, voor mezelf. Want leuk vind ik het niet.

Vermoeidheid; wanneer het een blok aan mijn been werd weet ik niet precies, maar lang geleden in ieder geval. Het lege, 0,0 energie gevoel. Meerdere malen bij de huisarts geweest. Als puber was het pfeiffer, later werd het een symptoom van fibromyalgie, een keertje bloedarmoede en de laatste keer was alles ok. Psychisch dus, in andere woorden. Hoeveel ik ook uitrust, of juist iets onderneem, het gaat niet over.

Een paar quotes van internet*:

“Depressies leiden vaak tot aanhoudende vermoeidheid. Direct na het wakker worden is men al moe en lusteloos, en is er nauwelijks energie voor de dagelijkse bezigheden”.

“Vermoeidheid en futloosheid. Elke activiteit kost de grootste moeite”.

“Depressie: slaapproblemen (meer of minder slapen), geagiteerd en rusteloos zijn of juist geremd, vermoeidheid en verlies van energie”.

Vermoeidheid komt veel voor bij depressie en andere psychische klachten. Niets vreemds. Wel vervelend. Ik kan best verdrietig zijn om mijn vermoeidheid, omdat ik niet de dingen kan doen die ik wil, of eerder af moet kappen. Door de depressie voel je je al somber, dus hier verdrietig om zijn is niet helpend. Daarom ook dat ik er maar een dosis zelfspot tegenaan gooi, dat maakt het minder zwaar. Acceptatie komt in vlagen. Soms kan ik boos op mezelf worden als ik weer op bed lig te rusten. Maar het helpt niet, natuurlijk. Soms heb ik er ook vrede mee. Het is zoals het is.

Deze week heb ik er moeite mee. De dingen die moesten, gaan niet, zoals het huishouden en mijn vrijwilligerswerk. Eerder deze week heb ik mijn kaartje voor mijn favo DJ verkocht, omdat een avondje dansen niet goed gaat en ook het concert aanstaande maandag van Muse moet ik aan me voorbij laten gaan omdat ik de energie er niet voor heb en angstig wordt van het idee van al die mensen om me heen. Als ik op bed of op de bank lig heb ik nauwelijks de energie om een serie te kijken of een boek te lezen, ik volg het niet. Op zo’n moment voel ik me best klein en alleen. Het enige wat ik kan doen is muziek luisteren of slapen. Maar nogmaals, het is zoals het is. Op mijn grenzen letten is het weinige wat ik kan doen nu.

Bij vermoeidheid is het belangrijk om juist in beweging te blijven. Hoe verleidelijk het vaak niet is om de bus te nemen in plaats van de fiets, maar 9 van de 10 keer pak ik toch de fiets. Toch weer 10km: mooi meegenomen. Beweging geeft uiteindelijk meer energie. Ik hoop daarom gauw het hardlopen weer op te kunnen pakken.

Wat ik met deze blog wil zeggen, is dat depressie meer is dan somberheid. Het kan je letterlijk lam leggen. Ik stuit soms nog wel op onbegrip, en dat is zo jammer, maar begrijpelijk, er is ook niets te zien. Zelfs wekenlang slecht slapen geeft mij nog geen wallen (hoera). Ik mag in mijn handen knijpen hoe bepaalde vrienden en familie er mee omgaan en het accepteren als ik hierdoor Sjaak Afhaak ben. Dat vind ik bijzonder, en dat gun ik iedereen. Dat lukt alleen met meer openheid en duidelijkheid. Daarom deze blog.

Niets is voor eeuwig, dus ook dit zal wel weer in heftigheid afnemen, hopelijk. Voor nu is het rot, maar het wordt wel weer beter. Ik werk hard aan mijn angsten waardoor ik hopelijk binnenkort weer zelfstandig naar buiten kan en stukjes kan wandelen, dat doet een mens altijd goed. De zon, de vogeltjes, de wind in je gezicht.. ik kijk er naar uit. Voor nu is het zoals het is.

*  therapiehulp.nl, psychischegezondheid.nl, hersenstichting.nl

Advertenties

4 gedachtes over “Doodmoe word je van depressief zijn. Letterlijk.

  1. Karin zegt:

    Sterkte met de vermoeidheid San, je openheid en eerlijkheid helpen mij enorm! Wat ik denk en voel schrijf jij op. Ook ik heb na druk energiek weekend, en doen alsof er niks aan de hand is.. een enorme klapper waar ik voor moet boeten nu..die depressie is zo enorm dagenlang geen energie, niet uit bed willen, op dit moment wil liefst binnen mezelf opsluiten.
    Maar ja er moet eten in huis..😉
    Fietsen is voor mij een supermoment om even alles te vergeten, stap er net vanaf. Ik dwing mezelf even eruitte gaan…Goeie regenjas aangeschaft dus laat de regen hagel sneeuw maar vallen tussendoor. De zon die tussendoor schijnt, doet mij enorm goed, kan mij verheugen op een lange strandwandeling straks als de stranden leeg zijn.., de vogeltjes die weer beginnen…nu al..ik moet aan mijn omgeving het een en ander uitleggen, doodeng..ik hik ertegenaan, vertellen wat ik voor diagnose heb, was zo een goede toneelspeelster..duimen voor begrip. Zo blij dat ik nu aleen paar mensen heb durven zeggen en dat er begrip is. Zaterdag ga ik niet dansen..geen energie, wel voor een bakkie koffie op terras met vriendinnen.

  2. Marion zegt:

    Ik heb al weet ik hoeveel zinnen weer verwijderd. Het klinkt allemaal zo net niet, maar wat maakt het uit. Ik ben blij om jouw stuk te lezen. Ik voel me minder alleen. Dank je wel daarvoor. Ik vind het ook heel fijn om te lezen dat jij ook een familie hebt die accepteert dat je Sjaak Afhaak bent. Openheid. That’s it, maar oh wat is dat moeilijk. Praten lukt mij ook niet, maar mijn familie en vrienden begrijpen me dankzij mijn blog. Ik hoop dat het binnenkort weer ietsje beter gaat. Het is zoals het is, dat is zo, maar toch gun ik je net dat beetje meer energie zodat je de zon weer kunt voelen. X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s