Over San

Groot kans dat je me al kent. Via Twitter, Facebook, of gewoon in het echte leven. Misschien ook wel niet. Wel zo netjes om in ieder geval even een beetje te vertellen wie er achter deze blog zit.

Ik ben dus San, 29 jaar en woon in het Gooi.

Als kind voelde ik me al anders dan andere kinderen: niet zo vrij en onbezonnen. Hoewel ik best wel sociaal was en ook echt wel vriendjes en vriendinnetjes had, was ik ook graag op mezelf. Ik was stilletjes, dacht veel na over alles en had veel behoefte aan rust. Ik was dol op muziek en was tot het obsessieve aan toe fan van verschillende bands en artiesten. De muren van mijn kamer waren nooit saai, en de tijdschriftenbranche had een goeie aan mij: als er ook maar een piepklein foto’tje in een blad stond van iemand waar ik fan van was, moest ik het hebben.

Op mijn 13e voelde ik voor het eerst dat er iets niet goed zat. Ik vond het zwaar op de middelbare school en voelde me niet gelukkig. Ik presteerde dan ook niet goed en werd een niveau lager gezet, waardoor ik van de Havo naar het VMBO ging. Niet goed voor je zelfvertrouwen.. helaas hield ik ook het hoogste niveau van VMBO niet vol en werd ik nog een niveau lager gezet. Uiteindelijk heb ik examen gedaan op kader-niveau en hierbij mijn diploma gehaald.

De middelbare school periode was geen makkelijke. Ik had het moeilijk met dingen thuis, ik zat in een verkeerde relatie, er vond een traumatische ervaring plaats en op mijn 15e had ik pas echt door dat het niet goed met me ging. Ik automutileerde, dacht aan de dood, ondernam weinig meer, werd opstandig tegen mijn ouders en in mijn relatie werd het slechtste in me naar boven gehaald. Ik kende mezelf niet meer terug. Mijn eerste depressie was een feit en ik kwam bij de RIAGG terecht op de afdeling kinder- en jeugdpsychiatrie.

Na het VMBO ben ik naar het MBO gegaan en heb ik Sociaal Cultureel Werk gestudeerd. Drie lange jaren, waarin goede en slechte periodes zich afwisselden. Ondertussen ging ik ook uit huis en ging ik anti-kraak wonen met een goede vriendin. Wat was ik trots: een eigen stekkie! Ondanks de depressies heb ik mijn studie weten te voltooien, en in 2007 was ik in het bezit van mijn diploma. Ik wilde altijd al graag naar het HBO en dit ben ik ook meteen daarna gaan doen. Mijn passie achterna: mensen helpen. Ik koos voor de studie Maatschappelijk Werk en Dienstverlening. Ontzettend leuke opleiding, maar helaas heb ik deze na het twee keer geprobeerd te hebben definitief moeten stoppen. Ik hield het niet vol, de werkdruk was te hoog en mijn hoofd was te druk om de studiestof in me op te kunnen nemen. Stoppen met school deed me pijn. Ik wilde zo graag mijn HBO papiertje, maar het ging niet. Na een jaar ben ik toch weer terug naar school gegaan en ben ik een journalistieke opleiding gaan volgen. Ik dacht: misschien lukt een heel ander soort opleiding wel, en de media en stukken schrijven vind ik immers ook erg leuk. Maar helaas: na een half jaar stortte ik weer in en heb ik noodgedwongen weer moeten stoppen. Inmiddels zit ik met een gigantische studieschuld en dus zonder diploma. Beetje jammer.

Naast school had ik diverse bijbaantjes. Zo ben ik postmiep geweest bij TNT, werkte ik in een kledingwinkel, supermarkt, kookstudio, theater en achter de bar bij een poppodium. Niets van dit alles hield ik lang vol, maar telkens begon ik weer vol goede moed opnieuw.

Inmiddels ben ik al 14 jaar lang bekend met depressies en weet ik sinds 2011 dat ik borderline heb. Ik begon met jarenlang gesprekken voeren met psychologen en psychiaters. Later werd het intensiever en ben ik anderhalf jaar lang deeltijd-therapie gaan volgen. Hierbij had ik onder andere G-training, de VERS-training, plangroep, psycho-educatie, PMT, drama-therapie, beeldende-therapie en nog wel meer. Ik ben ook een paar keer opgenomen geweest in de kliniek, varierend van een paar dagen tot een paar maanden. Mijn meest recente behandeling was deeltijd-schematherapie bij een instelling gespecialiseerd in borderline. Dit is in september 2016 gestopt en sindsdien probeer ik zelfstandig veder te gaan.

Omdat werken voor mij moeilijk vol te houden is maar ik toch iets wil doen, ben ik vier jaar geleden begonnen met vrijwilligerswerk. Ik werk nu als ervaringsdeskundige in de GGz: super leuk en interessant om ook eens aan de andere kant te staan en iets kan betekenen voor mensen met problematiek die ik maar al te goed herken. En: zo komt mijn twee jarige Maatschappelijk Werk en Dienstverlening opleiding toch nog een beetje van pas. Ik heb ook een training ‘ervaringsdeskundigheid’ gedaan aan de Hogeschool van Amsterdam. Certificaat in the pocket! Ik geef regelmatig workshops en voorlichting aan verschillende doelgroepen. Op deze manier probeer ik het negatieve om te draaien naar iets positiefs waar ik veel voldoening uit haal.

Als ik mezelf zou moeten omschrijven dan ben ik een rustig persoon die erg gevoelig is voor prikkels en daarom vaak haar rust moet nemen. Mijn koosnaam die vrienden gebruiken is ‘oma’, die verwijst naar dat ik ontzettend van de structuur ben, vroeg naar bed ga, slecht tegen veranderingen kan en niet meerdere dagdelen achter elkaar kan functioneren. Hobby’s heb ik niet echt, maar ik vind mijn ontspanning in wandelen, lezen, series kijken, bloggen en muziek. Ik vind het leuk om af en toe uit te gaan en te dansen op fijne technobeats. Ook ga ik graag naar concerten, wat ik alleen helaas zelden meer doe omdat het onbetaalbaar geworden is. Sinds kort heb ik een Cineville pas waarmee ik onbeperkt naar de film kan, ook dat vind ik een fijne manier van even weggaan uit de dagelijkse bekommeringen.

Ik ben deze site begonnen omdat schrijven voor mij een uitlaatklep is. Daarnaast vind ik het leuk om dingen uit te leggen en daarmee het stigma dat op psychische aandoeningen ligt wat te doorbreken.

Mijn blogs kun je vinden in het menu rechts, onder ‘blogs’. Wil je dagelijks dingen van me lezen? Volg me dan op Twitter: @San87.

Voor vragen en/of opmerkingen kun je altijd een reactie hieronder achterlaten.

Advertenties

9 gedachtes over “Over San

  1. Alex zegt:

    Hoi San, sinds enige tijd lees ik je tweets en je blog, en iedere keer weer kom ik tot dezelfde conclusie: ik zou die San wel eens beter willen leren kennen! Misschien niet meteen face-to-face, maar via mail ofzo. Uiteraard als jij daar ook voor open staat. En niet vanwege jou ‘ziekte’, maar juist de persoon die erachter zit. Ik hoop wat van je te horen. Groetjes Alex

  2. Deborah zegt:

    Beste San,

    Een groot vrouwenblad wil graag aandacht besteden aan borderline en heeft mij gevraagd om hier een artikel over te schrijven. De redactie wil graag een interview met een vrouw met borderline die daar veel last van heeft (gehad), kan vertellen wat het haar heeft gekost en hoe ze er nu mee omgaat. Het kan helaas niet anoniem en is met een foto. Ik zoek een vrouw tussen de 30 en 50 jaar. Ken je misschien iemand die hier open over zou willen praten? Ze mag de tekst voor publicatie lezen en zo nodig aanpassen.
    Ik hoor graag van je!

    groeten van Deborah

  3. Saskia zegt:

    Hey San, nog een stille borderliner hier 😉 Vandaag je blog ontdekt en de tranen lopen al de hele avond over mijn wangen van pure herkenning. Wat heerlijk om te lezen en wat schrijf je mooi. Veel respect ook voor je zelfspot. Zet hem op!

  4. Joanne zegt:

    Hoi San,

    Je schrijft echt mooi, mijn complimenten daarvoor.
    Ik herken heel veel stukken die je hier schrijft, ik vind het zo fijn om je verhalen te lezen.
    Ga zo door!

    groetjes, nog een borderliner

  5. Karin zegt:

    Bedankt voor je blog San! Voor je openheid, wat voor mij nog een taboe is. Na jarenlange therapie krijg ik dit jaar met 55 jaar eindelijk een diagnose waar ik wat mee kan. Niet alleen burn-outof depressie, …Wat een worsteling mijn leven is geweest tot nu toe, is met geen pen te beschrijven. Dank daarom voor je blog! Met tranen gelezen, en zo herkenbaar helder. Ik heb ook muziek als uitlaatklep gehad, helaas zijn kaartjes te duur om steeds te gaan dansen. Op zoek naar vrijwilligerswerk wat bij mij past als creatief mens. Ben ik opnieuw op reis..kan een boek schrijven.
    Herkenning is helend. Dankjewel.

  6. Ai Mée zegt:

    Hallo San,

    Allereerst wil ik zeggen dat je echt een inspirerend blog hebt! Ik bewonder de manier waarop je schrijft en vind het ontzettend dapper dat je er zo openlijk over kunt zijn.

    Helaas hebben onze cliënten hier vaak meer moeite mee. Ik hoor nog wekelijks dat mensen de stap naar een psycholoog moeilijk vinden. Erover praten met mensen in hun omgeving is vaak nog moeilijker. Vaak worden er
    Helaas zien de meeste mensen hun klachten dan ook als een zwakte.

    Graag willen wij, als psychologenpraktijk, dit taboe doorbreken en mensen laten zien dat het niet erg is en je, je er zeker niet voor hoeft te schamen.

    Ik zal me even voorstellen, ik ben Aimée Faarts, en ben eigenaar en psycholoog bij Psychologenpraktijk Amatus te Elsloo ( Zuid-Limburg). Als psychologenpraktijk streven wij ernaar om de geboden zorg zo laagdrempelig en toegankelijk mogelijk te houden.

    De reden waarom ik je contacteer is omdat wij momenteel bezig zijn met het opstarten van een project waarbij gastbloggers kunnen schrijven over hun persoonlijke ervaringen met bepaalde problematieken.

    De bedoeling is om vaste gastbloggers te vinden die bereid zijn om hun persoonlijke verhalen te delen op onze website. Dit uiteraard anoniem indien dit gewenst is.

    Door het plaatsen van deze blogs willen wij proberen om cliënten te overtuigen dat het niet erg is om bepaalde problematieken en klachten te hebben. Daarnaast willen wij deze personen een herkenningspunt bieden echter vanuit het oog/leven van iemand die hetzelfde doormaakt of door heeft gemaakt. Hopelijk kunnen wij door middel van dit project het taboe rondom depressie en andere klachten beetje bij beetje doorbreken.

    Wij zijn momenteel nog in de prille begin fase van het project en zijn op zoek naar kandidaten die mee willen werken aan dit project. Het plan is om dit project in februari 2017 te laten starten met een regelmatige toestroom van postberichten. We hopen wekelijks een blog bericht te kunnen plaatsen op onze website. Waarbij iedere week een andere klacht/problematiek aan bod komt.

    Omdat je zo een mooi en inspirerend blog hebt, zou ik je graag willen vragen of je misschien interesse hebt om deel uit te maken van onze gastbloggers?

    Als je interesse zou hebben zou ik je willen vragen een mailtje te sturen naar:
    aimeefaarts@psychologenpraktijk-amatus.nl

    Hartelijke groet,
    Aimée Faarts

    http://www.psychologenpraktijk-amatus.nl
    aimeefaarts@psychologenpraktijk-amatus.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s